Etki ve Kullanım Streptomisin sülfat nadiren dahili olarak emilir ve sadece bağırsak enfeksiyonları için etkilidir. Akut sistemik enfeksiyonların tedavisi çoğunlukla intramüsküler enjeksiyonla yapılır. Esas olarak solunum yolu enfeksiyonları (pnömoni, bronşit), idrar yolu enfeksiyonları, Pasteurella’nın neden olduğu domuz pnömonisi, domuz aktinomikozu, leptospiroz, bakteriyel gastroenterit, domuz yavrularında sarı ve beyaz dizanteri, mastitis, uterus iltihabı, septisemi, sistit vb. gibi çeşitli Gram-negatif bakterilerin neden olduğu akut lokal ve sistemik enfeksiyonların yanı sıra deri ve yara enfeksiyonlarının tedavisinde kullanılır.
İlaç Etkileşimi 1) Penisilinler ve sefalosporinler ile sinerjistik etki. (2) Streptomisin ve tetrasiklin kombinasyonu bruselloza karşı etkinliği artırabilir. (3) Bu ilaç sınıfının antibakteriyel etkisi alkali ortamda artar ve alkali ilaçlarla (sodyum bikarbonat, aminofilin vb.) kombinasyon antibakteriyel etkinliği artırabilir, ancak toksisite de buna bağlı olarak artar. (4) Sefalosporinler, eritromisin, dekstran vb. ile kombine edildiğinde, bu ilaç sınıfının ototoksisitesi artabilir.
Toksik yan etkiler ve advers reaksiyonlar çok ve ağırdır, mevcut insan ilacı daha az kullanılmış ve genellikle gentamisin ile değiştirilmiştir. 1) Ototoksisite. Streptomisin sülfat çoğunlukla vestibüler hasara neden olur ve bu hasar sürekli uygulanan ilaçların birikmesiyle ağırlaşarak ataksi ve solunum depresyonuna yol açabilir. 2) Uzun süreli uygulama böbrek hasarına neden olabilir. (3) Nöromüsküler bloke edici etki genellikle aşırı dozlarda ortaya çıkar.
Hazırlama ve dozaj Enjeksiyonluk streptomisin sülfat. Kas içi enjeksiyon için, kg vücut ağırlığı başına 10-15 mg tek doz, 2 kez ld veya kg vücut ağırlığı başına 20-30 mg, 1 kez ld, 2-3 gün boyunca. Kullanmadan önce sterilize su ile çözün, kullanıma hazır.
Önlemler
(1) Streptomisin sülfat, toksik yan etkilerin artmasını önlemek için diğer aminoglikozidlerle aynı anda kullanılmamalıdır.
(2) Hasta domuz dehidrate olduğunda (kan konsantrasyonunun artmasına neden olabilir) veya böbrek yetmezliği olduğunda (domuzlarda circovirus tip 2 enfeksiyonunun neden olduğu dermatitis nefrotik sendrom gibi) dikkatli kullanın.
(3) İdrar yolu enfeksiyonunu streptomisin sülfat ile tedavi ederken, idrarı alkali hale getirmek için aynı zamanda dahili olarak sodyum bikarbonat (kabartma tozu) alacağınızı beyan edin.
(4) streptomisin sülfat çok fazla veya çok uzun süre, ciddi sistemik toksik reaksiyonlara neden olur, esas olarak 8. beyin sinir ve böbrek hasarı, bu nedenle genellikle sadece 3-4d sürekli uygulama, durum iyileştikten sonra diğer antibakteriyel ilaçlarla değiştirilmelidir.
(5) Streptomisin enjeksiyonu alkali, asit veya oksitleyici ajan veya indirgeyici ajanla karşılaştığında yıkıma ve başarısızlığa karşı savunmasızdır, B1 vitamini, B2 vitamini, C vitamini ile karıştırılamaz veya sülfonamidler, kalsiyum glukonat, diflukan enjeksiyonu ve hidroliz başarısızlığı meydana getirecek diğer ilaçlarla karıştırılamaz ve ayrı olarak enjekte edilmelidir.
(6) Streptomisin sülfat ve polimiksin sınıfı kombinasyonu veya birbirini takip eden lokal veya sistemik uygulama böbrek ve nöromüsküler kavşak üzerindeki toksik etkiyi artıracaktır.
